Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Ξεμπερδέψαμε; (1) Η σύλληψη





Λίγες μέρες ή και ώρες μετά τις πρώτες συλλήψεις βουλευτών και στελεχών της χρυσής αυγής, κάποιοι βιάστηκαν να ανακουφιστούν και άλλοι έσπευσαν να ειρωνευτούν. Φράσεις όπως “Σήμερα θα πρέπει να χαίρεσαι ε;”, “Έπεσε ο φασισμός στην Ελλάδα”, “Έπεσε η χούντα” ή “Σήμερα πεθαίνει ο φασισμός”, χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον, άλλοτε ειρωνικά κι άλλοτε κυριολεκτικά. Είναι όμως αφελείς και ως εκ τούτου επικίνδυνες και οι δύο αποτιμήσεις των τελευταίων γεγονότων.

Δεν είναι δυνατόν να κυριολεκτούμε λέγοντας πως με την σύλληψη και μόνο ενός μέρους μιας παρακρατικής εγκληματικής οργάνωσης “πέθανε ο φασισμός”. Ακόμη κι αν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη αποτελούν την ηγετική ομάδα της οργάνωσης, το γεγονός δεν μπορεί να θεωρηθεί αυτοτελώς ούτε ως η αρχή του τέλους. Σε καμία περίπτωση δεν τελειώσαμε με τον φασισμό στην Ελλάδα, ούτε καν με την χρυσή αυγή, δυστυχώς.

Από την άλλη, είναι επικίνδυνο να αστειευόμαστε με ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που έχει οδηγήσει τελευταία δεκάδες ανθρώπους στο νοσοκομείο αλλά και στον θάνατο, ενώ πριν από τρεις γενιές, ο αριθμός των θυμάτων του ξεπέρασε τα δέκα εκατομμύρια! Η φράση “ορίστε τους πιάσανε, χάρηκες τώρα;” δηλώνει στην χειρότερη περίπτωση συμπάθεια και στην καλύτερη περίπτωση αδιαφορία απέναντι σε μια εγκληματική οργάνωση, απέναντι σε μια δολοφονική, τρομακτική “ιδεολογία”.

Σύλληψη δεν σημαίνει καταδίκη

Οι εικόνες των βουλευτών στα χέρια της αντιτρομοκρατικής και τα βαριά κατηγορητήρια που τους αποδίδονται, χρησιμεύουν μεν για να δείξουν την “αποφασιστικότητα” της κυβέρνησης, της αστυνομίας και της δικαιοσύνης όμως δεν αποτελούν καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον τους. Οι άνθρωποι αυτοί παρά το γεγονός ότι βρίσκονται ενώπιον του νόμου, δεν έχασαν ούτε και πρόκειται να χάσουν την βουλευτική τους ιδιότητα παρά μόνο στις περιπτώσεις που α) παραιτηθούν οι ίδιοι ή β) καταδικαστούν αμετάκλητα.

Σε άρθρο του Χάρη Ιωάννου στην εφημερίδα των συντακτών διαβάζουμε πως μπορεί η βουλευτική ασυλία των βουλευτών της Χρυσής Αυγής να μην στάθηκε εμπόδιο στην σύλληψη, αφού τα κακουργήματα για τα οποία κατηγορούνται είναι αυτόφωρα, όμως η βουλευτική ιδιότητά τους δεν χάνεται παρά μόνο αν καταδικαστούν αμετάκλητα σε ποινή που να περιλαμβάνει μάλιστα και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Θα πρέπει δηλαδή να έχουν καταδικαστεί σε πρώτο και δεύτερο βαθμό και επιπλέον να μην ασκηθεί αναίρεση στον Άρειο Πάγο. Αυτό σε πρακτικό επίπεδο μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να περάσουν αρκετά χρόνια. Έως τότε, οι συγκεκριμένοι βουλευτές μπορούν να είναι εκ νέου υποψήφιοι σε ενδεχόμενες νέες εθνικές εκλογές, σε ευρωεκλογές, σε περιφερειακές και δημοτικές εκλογές.

Ανησυχητικότερο ακόμη φαντάζει το σενάριο να μην καταφέρει ή να μην προσπαθήσει η δικαιοσύνη να συνδέσει με αδιάψευστα στοιχεία τα μέλη της οργάνωσης με τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει. Ένδειξη για το σενάριο αυτό αποτελεί το γεγονός ότι από τους βουλευτές που συνελήφθησαν μόνο ο ένας κρίθηκε από τη δικαιοσύνη προφυλακιστέος καθώς άλλοι τρεις δεν φαίνεται να είναι ύποπτοι φυγής ή τέλεσης νέων κακουργημάτων. Ίσως ο Αντώνης Σαμαράς βιάστηκε λίγο να δηλώσει ότιΣυντρίβουμε τον εξτρεμισμό, έχουμε σαν κυβέρνηση την πολιτική βούληση, πάντα με σεβασμό στο Σύνταγμα και τους νόμους, η ηγεσία της Χρυσής Αυγής να οδηγηθεί στην φυλακή”

Όπως αναφέρει ο Γιάννης Βαρουφάκης σε άρθρο του στους Πρωταγωνιστές Αν όμως (όπως φοβάμαι ότι θα γίνει) η κατηγορία βασιστεί στα περί «δόμησης εγκληματικής οργάνωσης με αυστηρή ιεραρχία» ελλείψει όμως πειστικών αποδεικτικών στοιχείων για τα συγκεκριμένα εγκλήματα των ηγετών και στελεχών της οργάνωσης, τότε το δημοκρατικό πολίτευμα θα έχει ηττηθεί κατά κράτος”. Η αθώωση ή ακόμη και η καταδίκη των κατηγορούμενων απλώς για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης θα ωραιοποιήσει ακόμη περισσότερο την χρυσή αυγή στα μάτια των “αγανακτισμένων αντιμνημονιακών” πολιτών και θα αναδείξει τα μέλη της σε ήρωες.

Επιστροφή με διαφορετικό όνομα και καταστατικό

Ένα επίσης πολύ πιθανό σενάριο είναι η επιστροφή όλης της οργάνωσης στα πολιτικά πράγματα “υπό άλλο μανδύα”. Σύμφωνα με άρθρο του Τάσου Τσακίρογλου στην εφημερίδα των συντακτών θεωρείται ότι οι κινήσεις που γίνονται και πρόκειται να γίνουν από την χρυσή αυγή είναι:

1. Ανασκευή της εικόνας του αιφνιδιασμού μέσω αναρτήσεων σε φιλικούς ιστότοπους (πχ. Defencenet.gr), σύμφωνα με τις οποίες “ήξεραν ότι θα τους συνελάμβαναν και περίμεναν”. Ως απόδειξη αυτού αναφέρεται ότι ο μιχαλολιάκος είπε το προηγούμενο βράδυ της σύλληψης στην γυναίκα του, “Αν γίνει κάτι, να μην ανησυχείς. Θα είμαι καλά”.

2. Χαμηλοί τόνοι και εξαφάνιση περαιτέρω στοιχείων μέχρις ότου ο “φίρερ” αποφασίσει για την επόμενη κίνηση.

3. Κατασκευή του καταστατικού ενός πιθανού διάδοχου πολιτικού σχηματισμού, υπό τον μανδύα κάποιου πατριωτικού μετώπου με υποψήφιους όλους τους συλληφθέντες βουλευτές αλλά και άλλα στελέχη που συνελήφθησαν με ταυτόχρονη διακίνηση του ψευδούς ισχυρισμού ότι εάν επανεκλεγούν αποφυλακίζονται άμεσα.

4. Απόδοση των διώξεών τους σε “αμερικανοσιωνιστικά” κέντρα, επικαλούμενοι τις πιέσεις προς την κυβέρνηση από το αμερικανοεβραϊκό συμβούλιο AJC, «μέσω του εκτελεστικού διευθυντή του, Ντέιβιντ Χάρις, τον οποίο ο υποτακτικός των διεθνών τοκογλύφων φον Αντωνάκης, θα συναντήσει και πάλι στη Νέα Υόρκη».

5. Ανάπλαση των αποτελεσμάτων πρόσφατων δημοσκοπήσεων που δείχνουν μείωση στα ποσοστά της οργάνωσης σε θετικά με την δικαιολογία πως οι ψηφοφόροι τους δεν απαντούν πια στις τηλεφωνικές δημοσκοπήσεις διότι φοβούνται ότι τα τηλεφωνήματα παρακολουθούνται από την ΕΥΠ.

Προβληματισμός αντί ανακούφισης

Μετά και τα τελευταία γεγονότα που συνέβησαν καθώς αυτό το άρθρο ολοκληρωνόταν δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ανακούφισης. Η χρυσή αυγή συνεχίζει να κυκλοφορεί ελεύθερη όπως και πριν από τις συλλήψεις. Η δικαιοσύνη παρά τις “κινηματογραφικές σκηνές” δεν έχει ολοκληρώσει την δουλειά της όπως δεν την είχε ολοκληρώσει και μέχρι σήμερα για τα δεκάδες περιστατικά ρατσιστικής βίας.

Σε άρθρο του info-war.gr που δημοσιεύτηκε πολύ πριν τις συλλήψεις διαβάζουμε ότι ενώ το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, έχει καταγράψει 104 ρατσιστικές επιθέσεις στο διάστημα 1ης Ιανουαρίου με 30 Αυγούστου 2013, στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών έχουν σχηματιστεί αυτεπαγγέλτως μόλις 6 δικογραφίες. Στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης εκκρεμούν 6 υποθέσεις ρατσιστικής βίας. Στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηρακλείου, έχουν σχηματιστεί, κατόπιν εγκλήσεως των παθόντων 7 δικογραφίες. Από αυτές δε τις δικογραφίες δεν έχει ασκηθεί καμία δίωξη. Σχεδόν προφητικά το συγκεκριμένο άρθρο τελειώνει με το εξής ερώτημα. “ακόμη και αν ο κρατικός μηχανισμός επιχειρήσει να διαλύσει το μόρφωμα που ο ίδιος δημιούργησε τα τελευταία χρόνια η “ανεξάρτητη” ελληνική δικαιοσύνη θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ή θα δούμε και πάλι διώξεις διαδηλωτών και εργαζομένων και άφεση αμαρτιών για τους νεοναζιστές.”

Δεν μένει λοιπόν παρά να συνεχίσουμε να προβληματιζόμαστε για τον λόγο που οδήγησε σε αυτές τις κινήσεις εντυπωσιασμού από πλευράς κυβέρνησης. Γιατί τώρα; Γιατί όλες αυτές οι κατηγορίες και στη συνέχεια η διαπίστωση πως οι κατηγορούμενοι δεν είναι ύποπτοι φυγής ή τέλεσης νέων κακουργημάτων με αποτέλεσμα να αφεθούν ελεύθεροι υπό όρους; Γιατί ξέφυγε από την αστυνομία το όνομα του “μυστικού” μάρτυρα που κατέθεσε εναντίον της χρυσής αυγής;

Και μια θετική αποτίμηση

Η όλη επιχείρηση της αστυνομίας που εξελίχθηκε τις τελευταίες μέρες έχει τουλάχιστον οδηγήσει σε κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Αυτό δεν είναι απλά η προφυλάκιση και τα κατηγορητήρια κάποιων βουλευτών. Είναι η αδιαμφισβήτητη πλέον αποκάλυψη της νεοναζιστικής και εγκληματικής φύσης της οργάνωσης με το όνομα χρυσή αυγή. Οι φωτογραφίες από τα σπίτια των βουλευτών με τις σβάστικες, οι φωτογραφίες του Χίτλερ και τα ... κρασιά του μουσολίνι δεν αφήνουν πια περιθώρια αμφισβήτησης, εκτός κι αν ο αδόλφος ήταν έλληνας εθνικιστής.

Επίσης, θεωρείται ότι η κυβέρνηση έφτασε στο σημείο να ξεκινήσει όλη την επιχείρηση όχι μόνο για να την εκμεταλλευτεί προς όφελός της, για αυτό άλλωστε θα μιλήσουμε σε συνέχεια του άρθρου, αλλά και κάτω από την πίεση του ολοένα και αυξανόμενου αντιφασιστικού κινήματος. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως μία καταρχήν νίκη του κινήματος όμως είναι προφανές ότι δεν χωράνε εφησυχασμοί. Όλες οι αγωνιζόμενες δυνάμεις που μάχονται τον φασισμό και όχι μόνο αυτόν της χρυσής αυγής, πρέπει να λάβουν τις εξελίξεις ως ευκαιρία επαγρύπνησης και κλιμάκωσης του αγώνα, και όντως έτσι φαίνεται να τις εκλαμβάνουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου