Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

Φήμες και μυθοπλασίες στην Τήνο...

                  Το πρωί της Τετάρτης 16 Ιανουαρίου 2013 βρέθηκα στον χώρο του τριμελούς πλημμελειοδικείου της Σύρου με μεγάλο ενδιαφέρον για την δίκη του κ. Σανταμούρη Γεώργιου και του κ. Αλικάρη Παναγιώτη, κατηγορούμενων για δυσφήμιση και συνέργεια σε δυσφήμιση αντίστοιχα από τον κ. Φανερό Γεώργιο. Βρέθηκα εκεί παρά τις φιλικές προτροπές για το αντίθετο, παρά τα όσα σχεδόν εκφοβιστικά σχόλια άκουγα μετά το ανοικτό ενδιαφέρον μου για το συγκεκριμένο θέμα αλλά και για άλλα θέματα «θρησκευτικού» περιεχομένου.
                Τα γεγονότα έγιναν ως εξής. Βρεθήκαμε όλοι, μηνυτές, κατηγορούμενοι, δικηγόροι, μάρτυρες, φίλοι και λοιποί στο δικαστήριο πριν την έναρξη της εκδίκασης. Έπειτα ξεκίνησε η δίκη και μετά τις αρχικές τοποθετήσεις και από τις τρεις πλευρές ο δικαστής έδειξε την πρόθεσή του να δώσει μια μικρή αναβολή 10-15 λεπτών μήπως υπάρξει συμβιβασμός. Όλοι συμφώνησαν και ο δικαστής διέκοψε την διαδικασία. Στη συνέχεια ο κατήγορος, οι κατηγορούμενοι και οι δικηγόροι τους συνεδρίασαν και τελικά κατέληξαν στο κείμενο της κοινής δήλωσης, η οποία υπεγράφη και από τους τρεις. Έτσι η δίκη δεν συνεχίστηκε και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
              Δεν θα κρίνω την κατάληξη, ούτε το κείμενο της κοινής δήλωσης. Θα ήθελα όμως να μεταφέρω την προσωπική εντύπωση που μου έδωσαν οι κύριοι Φανερός και Δωρόθεος μέσα και έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου, σε όσους διαβάσουν το παρόν. Πριν φύγω για τη Σύρο οι εδώ μυθοπλασίες είχαν κατασκευάσει την εικόνα δύο πανούργων και παντοδύναμων αντρών στους οποίους κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί δίχως επώδυνες συνέπειες, δύο μαφιόζων της νύχτας που δεν διστάζουν να βγάλουν από τη μέση όποιον τους ενοχλεί.
  Αυτό που είδα εγώ ήταν δύο απλοί φυσιολογικοί άνθρωποι, με απλές φυσιολογικές ανθρώπινες αδυναμίες. Δύο άνθρωποι που μάλλον θα προτιμούσαν να μην βρίσκονται καν στο δικαστήριο. Προφανώς η όλη διαδικασία ήταν ψυχοφθόρα. Με δικαιολογημένη αμηχανία παρουσιάστηκαν ενώπιων του δικαστή και με περίσσεια ταπεινοφροσύνη μίλησαν ελάχιστα και χαμηλόφωνα. Καμία υπεροψία, καμία επίδειξη δύναμης. Θα τολμούσα να πω πως διέκρινα ακόμη και μετάνοια για όσα προκλήθηκαν μετά την μήνυση.
                Αυτοί οι απλοί και φιλήσυχοι άνθρωποι παρομοιάζονται με μαφιόζους; Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, όπως αυτή διαμορφώθηκε από την συνεύρεση μου μαζί τους στον ίδιο χώρο, ο κ. Φανερός καθώς και ο κ. Δωρόθεος μπορούν να δεχτούν οποιαδήποτε σοβαρή κριτική ή ερώτηση που αφορά βεβαίως το έργο τους, την πορεία τους και την θέση τους και να απαντήσουν με ειλικρίνεια. Δεν βρίσκω τον λόγο να μην αισθάνεται ελεύθερος κάποιος να τους κρίνει ή να τους απευθύνει ερωτήματα ευθέως και ανοικτά με τον ίδιο τρόπο που θα απευθυνόταν σε οποιοδήποτε δημόσιο πρόσωπο. Ας λείπουν οι φήμες και οι μυθοπλασίες, ας σταματήσουν οι ψίθυροι και ας αρχίσει ο ανοικτός ελεύθερος διάλογος.

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

Κοινοβουλευτική δημοκρατία και αμεσοδημοκρατική αναρχία


              Η σημερινή (10/1/2013) συνέντευξη του Βαγγέλη του Διαμαντόπουλου στον Alpha 98.9 έγινε αφορμή για σκληρές ανακοινώσεις από την ΝΔ και άλλο τόσο σκληρές απαντήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνέχεια υποτίθεται ότι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τα μάζεψε μετά από «σύσταση» Τσίπρα. Επειδή όμως χάρη στην τεχνολογία πλέον μένουν και τα λόγια και τα γραπτά αξίζει τον κόπο να κοιτάξουμε λίγο πιο αντικειμενικά από την ΝΔ τις πρωινές δηλώσεις. Τα ακριβή λεγόμενά του βουλευτή είναι γραμμένα στο τέλος του άρθρου αλλά μπορείτε και να τα ακούσετε στην εν λόγω συνέντευξη εδώ.
        Καταρχήν προς το τέλος της συνέντευξης ο βουλευτής εξηγεί τους λόγους για τους οποίους παρά την αναρχική - αμεσοδημοκρατική του ιδεολογία είναι ενταγμένος στον ΣΥΡΙΖΑ και πλέον αυτοπροσδιορίζεται ως μέλος του και υποστηρίζει το πρόγραμμά του. Δηλαδή ότι ακριβώς λέει και στην «ανασκευασμένη» κατά τα άλλα μεσημεριανή του δήλωση «Ως βουλευτής και μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στηρίζω το πρόγραμμα και τις ιδέες της ριζοσπαστικής αριστεράς και τους μαζικούς και ειρηνικούς αγώνες του ελληνικού λαού για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτοπροσδιορίζομαι από αυτήν την ιδιότητά μου και μόνο. Για μένα απολύτως συμβατές με αυτή την ιδιότητα είναι οι αξιακές αναφορές μου στην άμεση δημοκρατία και στους κοινωνικούς χώρους».
      Υπάρχουν όμως στην συνέντευξη αλήθειες που ενοχλούν πολύ το σύστημα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας του νεοφιλελευθερισμού και της καταστολής, αλήθειες που πονάνε ακόμη και τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό του ΚΚΕ. Έτσι η δημοκρατική ΝΔ έσπευσε να καταγγείλει τα λεγόμενα του Βαγγέλη του Διαμαντόπουλου ως αντισυνταγματικά και επικίνδυνα για την δημοκρατία και ρώτησε τον κ. Τσίπρα αν δημοκρατικότατα θα θέσει τον βουλευτή του εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας. Ας δούμε όμως τι είπε ο βουλευτής.
Από του χώρους των καταλήψεων και από τους αναρχικούς χώρους ξεκίνησαν ουσιαστικά κινήσεις που βοήθησαν και βοηθούν την κοινωνία σε αυτές τις δύσκολες εποχές όπως το εμπόριο χωρίς μεσάζοντες, το ανταλλακτικό εμπόριο και οι δομές αλληλεγγύης. Όλα αυτά προϋπήρχαν της κρίσης όμως πλέον διαδόθηκαν σε όλη την Ελλάδα.
Ο ιδεολόγος αναρχικός και ο κουκουλοφόρος που εγκληματεί απέχουν όσο και ο σημερινός κοινοβουλευτισμός με την δημοκρατία. Απλώς κάποιοι βαπτίσαν διαφορετικά πράγματα με το ίδιο όνομα ώστε να υπάρξει η απαραίτητη σύγχυση και τελικά να θεωρείται μαζικά ότι ο αναρχικός είναι εγκληματίας και ότι κοινοβουλευτισμός τους είναι δημοκρατία.
Οι καταλήψεις παίρνουν χώρους που δεν χρησιμοποιούνται, χώρους που καταστρέφονται από τον χρόνο, τους φτιάχνουν και τους διαχειρίζονται ώστε να είναι ανοικτοί σε όλους όσους θέλουν να τους επισκεφθούν. Δίνουν ζωή σε νεκρούς χώρους. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα καταλήψεων όπου λειτουργούν πολιτιστικοί χώροι, εκπαιδευτικοί χώροι, χώροι άθλησης και πάνω από όλα χώροι ανοικτού διαλόγου εδώ και χρόνια. Προφανώς οι χώροι αυτοί λειτουργούν και ως αναχώματα στην άνοδο των φασιστών. Ξαφνικά η κυβέρνηση αποφάσισε ότι όλοι αυτοί οι χώροι πρέπει να ξανασαπίσουν.
Η καταστολή και η δίωξη όσων αντιστέκονται γίνεται πια χωρίς να κρατούνται ούτε τα προσχήματα. Αποτελεί πλέον αδίκημα να υπάρχουν άδεια μπουκάλια μπύρας ή εργαλεία σε κάποιον χώρο αφού προφανώς αποτελούν υλικά για μολότοφ και αποδεικτικά στοιχεία διαρρήξεων αντίστοιχα.
Δεν γίνεται να κατηγορείς από τον καναπέ σου τους αναρχικούς των καταλήψεων όταν δεν έχεις πλησιάσει ποτέ να δεις από κοντά τι γίνεται στους χώρους αυτούς. Όταν η μόνη σου πληροφόρηση για τους χώρους των καταλήψεων ή για την δράση των αναρχικών προέρχεται από τα συστημικά ΜΜΕ που παρακολουθείς.
Σε πλήρη αντιπαράθεση με τις αλήθειες αυτές, έρχονται τα πρόδηλα ψέματα της ανακοίνωσης της ΝΔ στην οποία υποστηρίζεται ότι,
Α) Ο βουλευτής Βαγγέλης Διαμαντόπουλος αυτοπροσδιορίστηκε ως κουκουλοφόρος. Η αλήθεια είναι ότι ο βουλευτής αυτοπροσδιορίστηκε στον χώρο της αναρχικής ιδεολογίας και εξήγησε την διαφορά αναρχικού – κουκουλοφόρου.
Β) Άλλοι βουλευτές (προφανώς ο κ. Καραγιαννίδης) δηλώνουν ότι όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν σπίτι τους τον «τσελεμεντέ του αναρχικού». Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Καραγιαννίδης, απαντώντας ειρωνικά στην κριτική που δέχθηκε για τις δηλώσεις Σκουρλέτη, είπε ότι έχει σπίτι του ο ίδιος τον «τσελεμεντέ του αναρχικού».
Γ) Η δήλωση του βουλευτή Βαγγέλη Διαμαντόπουλου πως «η αναρχία είναι η άμεση δημοκρατία» είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα της Ελλάδος. Η αλήθεια είναι πως όσο και αν έψαξα στο κείμενο του Συντάγματος πουθενά δεν βρήκα κάτι που να εξηγεί τι είναι η άμεση δημοκρατία και τι η αναρχία.
Τελειώνοντας πρέπει να επισημάνω πως η πρωινή συνέντευξη του Βαγγέλη Διαμαντόπουλου καθώς και η συμπληρωματική δήλωσή του αργότερα, με εξέπληξαν ευχάριστα. Είδα σε αυτήν έναν ιδεαλιστικό και σωστό κατ’ εμέ λόγο για να υποστηρίζει κάποιος τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και να είναι ενταγμένος σε αυτόν. Άκουσα μια ρεαλιστική παραδοχή της σύστασης των μελών και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Είδα τέλος την ελπίδα που είχα καιρό να δω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μακάρι ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ να είχε περισσότερους Διαμαντόπουλους.

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης.
                «Οι χώροι αυτοί που έχουν καταληφθεί και από ανθρώπους μια ιδεολογικής αντίληψης, ενός ελευθεριακού χώρου – αναρχικού, συνδέονται και με άλλα πράγματα τα οποία είναι επίκαιρα στην κοινωνία μας, δηλαδή, βλέπουμε να είναι πολύ μπροστά, να είναι ως πρόταγμα για την κοινωνία σε αυτούς τους χώρους και σε άλλους πλέον, οι δραστηριότητες χωρίς μεσάζοντες, το εμπόριο χωρίς μεσάζοντες, το ανταλλακτικό εμπόριο.
Όλα αυτά υπήρχαν σε αυτούς τους χώρους τις εποχές της ευδαιμονίας, τις εποχές της ψευδαίσθησης λέω εγώ, όπου μία τράπεζα σε έπαιρνε και σου έλεγε βγήκε η κάρτα σου, πήγαινε αγόρασε, δεν είχανε ξεφύγει από αυτά τα στενά όρια αυτών των χώρων και γενικότερα του κέντρου και των Εξαρχείων γιατί από τη μία ίσως δεν το επικοινωνούσανε καλά όλοι αυτοί κι όλες αυτές οι δομές οι ελευθεριακές αλλά και δεν ήταν ανοικτά τα αυτιά του κόσμου. Βλέπουμε όμως τώρα σε όλη την Ελλάδα να εξαπλώνεται ένα τέτοιο δίκτυο. Η βάση ήταν σε αυτά, ο Σπόρος (πχ.) που βρίσκεται στα Εξάρχεια που είναι ένα fair trade δηλαδή παίρνει από τον παραγωγό χωρίς μεσάζοντα.
Όλα αυτά είχανε μέσα και αναρχικούς ελευθεριακούς ανθρώπους. Μη συνδέουμε κάποιον που σπάει καίει κλπ (πράγμα) που προσπαθούν συγκεκριμένα να το περάσουν. (δημοσιογράφος) Λέτε, άλλο αναρχικός, άλλο κουκουλοφόρος, άλλο ταραξίας, άλλο εγκληματίας. (βουλευτής) Φυσικά, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, είμαστε μια κοινωνία, ένας χώρος ελεύθερος έχει και πολλούς ανθρώπους που έχουν αντιλήψεις διαφορετικές, και να σας πω κάτι, λέμε για κατάληψη δημοσίων κτηρίων, μα δεν το ιδιωτικοποιήθηκε κανείς, δεν πήγε ο Βαγγέλης ο Διαμαντόπουλος και είπε είναι σπίτι μου τώρα κλειδώνω, είναι χώροι οι οποίοι είχανε ελεύθερη πρόσβαση σε όλους.
Φτάνουνε (σε μένα) μηνύματα στο facebook από ανθρώπους που δεν με ξέρουν, μέσω ανθρώπων που γνωρίζω και λένε για την (κατάληψη) Σκαραμαγκά. Μου λέει κάποιος, εγώ ούτε ανατρεπτικός είμαι, ούτε επαναστάτης, από τότε που μπήκαν τα παιδιά (το κτήριο) σταμάτησε να είναι εστία μόλυνσης, (πριν) γινότανε εμπόριο ναρκωτικών και ξαφνικά άρχισε να λειτουργεί ένας χώρος, και ο επιστημονικός μου συνεργάτης πήγαινε εκεί, (όπου) υπήρχανε γυμναστήρια, τμήματα αυτοάμυνας, τμήματα που δείχνανε ταινίες και τέτοια πράγματα.
(Ερώτηση από τον δημοσιογράφο για τα ευρήματα, μπουκάλια κλπ)
Τώρα δεν ξέρω… είναι ίσως άκομψο, σας αρέσει η μπύρα; Αν μαζευτούν δέκα άνθρωποι και πιουν από δύο τρεις μπύρες ο καθένας, φανταστείτε σε έναν χώρο όπου γίνονται συναυλίες. Θεμιτό αυτό αλλά ξέρετε τι συμβαίνει; Υπάρχει μια ιδεολογική κατεύθυνση της κυβέρνησης η οποία θέλει να πατάσσει κάθε εστία αντίστασης και ελευθερίας και δεν είναι μόνο αυτοί οι χώροι, φανταστείτε η πρώτη τους ενέργεια ήταν να σπάσουν μία απεργία σύμβολο στη χαλυβουργεία και μετά ο Μάνεσης έκλεισε και το εργοστάσιο.
(δημοσιογράφος) Είστε αναρχικός; (βουλευτής) Αυτοπροσδιορίζομαι σε αυτόν τον χώρο τον ελευθεριακό – αναρχικό προφανώς.
(μήνυμα ακροατών) αναρχικός και βουλευτής δεν συνδυάζονται (βουλευτής) Προφανώς, όταν μιλάμε με στερεότυπα. Κοιτάξτε, η ιδεολογική προέλευση, αυτό που είχα στο μυαλό μου ουσιαστικά, είναι μια κοινωνία αυτοοργανωμένη, μία κοινωνία που θα ξεκινάει με ένα πλέγμα που αυτή τη στιγμή συνθέτουν όλες αυτές οι δομές αλληλεγγύης και ελευθερίας, δεν είναι μόνο η βίλα Αμαλίας και οι καταλήψεις, είναι δομές οι οποίες δεν καταλαμβάνουν χώρο, ή να το πω διαφορετικά, όπως η Λαμπηδόνα στον Βύρωνα, κι εδώ γίνεται μια επίθεση μέσω των δημάρχων, ήταν ένα αναψυκτήριο παρατημένο που ρήμαζε, πήγαν οι κάτοικοι όχι κάποιοι εξωγήινοι αναρχικοί με κέρατα και πρασινοκόκκινα μαλλιά και μοϊκάνες, και άρχισαν να το διαχειρίζονται, και ξαφνικά θυμήθηκε αυτή την δύσκολη εποχή, ο δήμος, ότι είναι δικό του. Αυτή τη στιγμή έχουμε κατ’ εμέ, αυτό που λέμε πως όταν τελειώνουν τα καρότα περισσεύουν τα μαστίγια.
Δεν είμαι κανένας βιλάρχης Αμαλίας, ούτε υπερασπίζομαι κάτι συγκεκριμένο, ούτε αγιοποιώ κανέναν, απλά και η Ελλάδα έχει τους αναρχικούς που της αξίζουν όπως έχει και τους πολιτικούς (που της αξίζουν). Έχουμε ένα θέμα κουλτούρας που πρέπει να αρχίσουμε να το δουλεύουμε. Προφανώς κι αυτοί οι χώροι έπρεπε να είναι πιο εξωστρεφείς για μένα, να είναι χώροι στους οποίους να έρχεται ο κάθε ένας από τη γειτονιά. Αλλά είναι και ευθύνη αυτού από τη γειτονιά που όταν έχει την plasma TV, έχει το air condition, έχει το χώρο του, σιγά να μη πάει να μπλέξει και να συγχρωτιστεί με άλλους που μπορεί να έχουν και κάποια διαφορετική άποψη. Το θέμα δεν είναι αν (οι καταληψίες) ανέχονταν, κι αυτό έπρεπε να το δοκιμάσει κάποιος, αλλά αν είχε ο άλλος τη σκέψη να πάει, να αντιπαρατεθεί με τη καλή έννοια, να συζητήσει, να δει κάποια πράγματα και να μείνει σε έναν χώρο που δεν είναι της απολύτου αρεσκείας του.
(ακροατής) Η αναρχική ιδεολογία δεν συνάδει με ένα συστημικό αριστερό κόμμα όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.(βουλευτής) Εγώ τάχτηκα με το ΣΥΡΙΖΑ, και είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ένα μέτωπο που πιάνει ανθρώπους σαν εμάς, συνεργαζόμενους στην αρχή που έχουμε ενταχθεί πλέον στον ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι ανθρώπους που ήρθαν από το ΠΑΣΟΚ, μπας και αλλάξει κάτι σε αυτό τον τόπο, μπας και σταματήσει η κατρακύλα. Εγώ έχω να σου πω το εξής, και για αυτό κατηγορούμαστε από τα αριστερά κόμματα, για τη διαχείριση. Εγώ δεν βλέπω κανένα κόσμο έτοιμο να επαναστατήσει, είχαμε μια εξέγερση το 2008 που απέχει από το να επαναστατήσω, να έχω κάτι στο μυαλό μου έτοιμο να δουλέψω και το πιστεύω μου είναι πως οι δυνάμεις από κάτω όταν απελευθερωθούν με μία διακυβέρνηση που θα έχει προσανατολισμό προς τα εκεί, δηλαδή όλες αυτές οι δομές αλληλεγγύης, όλη αυτήν την συλλογικότητα που αρχίζει να αναπτύσσεται, να την βοηθήσουμε, να βοηθήσεις τους ανθρώπους που θα προσπαθήσουν να συνεταιριστούν δηλαδή θα μπεις σε μία τέτοια διαδικασία.
Όταν αρχίσει ο κόσμος και σκέφτεται με αυτή την λογική τότε αρχίζουμε πραγματικά να έχουμε μια κοινωνία που αλλάζει … όλα συνεταιριστικά, ας τα δημιουργήσουν όχι να λέμε θα πάμε να πάρουμε τις δομές παραγωγής κλπ. Τίποτα φίλε, πήγαινε συνεννοήσου, γιατί είναι ωραίο όπως το ακούς αλλά είναι και δύσκολο, να πας να βρεις είκοσι ανθρώπους και να συνεταιριστείς, να δώσεις ρόλους μέσα και να μη λες ο ένας βγάζει παραπάνω, ο άλλος βγάζει παρακάτω, να το δουλέψεις. Εμείς είμαστε αυτοί που ελπίζω πως θα δώσουμε (σε) όλες αυτές τις υγιείς δυνάμεις αυτά τα εργαλεία. Εντάξει μπήκα σε αυτή τη διαδικασία και καταλαβαίνω την αντίφαση.
(δημοσιογράφος) Λέτε ότι έχουμε την κουλτούρα ως έλληνες για να ζήσουμε την συνύπαρξη δημοκρατών, αναρχικών, ακραίων; (βουλευτής) Υπάρχουνε σίγουρα οι βάσεις, ανοίγει το μυαλό, είναι και το διαδίκτυο, ο κόσμος έχει αρχίσει να σπουδάζει έξω περισσότερο, έχουμε μια βάση, μια μαγιά ανθρώπων που στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ, και να σας πω κάτι, ο αναρχικός είναι αμεσοδημοκράτης, είναι ο πιο δημοκράτης. Δεν μπορούμε να θεωρούμε δημοκράτη έναν άνθρωπο που συστημικά αυτοπροσδιοριζόταν σε κάποια κόμματα και τον αναρχικό (όχι). Τι είναι ο αναρχικός, αμεσοδημοκράτης είναι, ουσιαστικά θέλει μέσα από τις γειτονιές, από συμβούλια (να γίνεται αυτοδιαχείριση), ο αναρχικός είναι ο πιο συστηματικός άνθρωπος, έχει ένα σύστημα στο μυαλό του από τα κάτω το οποίο είναι άμεσα δημοκρατικό, άμεσα διαχειρίσιμο, αυτό είναι, δεν είναι με το συγκεντρωτικό. Θα μου πείτε τι κάνεις εσύ εκεί πάνω στο συγκεντρωτικό, ε, να αρχίσουμε να δίνουμε τα εργαλεία και την ελευθερία σε όλους αυτούς τους ανθρώπους να αρχίζουν να αυτοδιαχειρίζονται, να έχουνε λόγο στη γειτονιά.»

Φίμωση, λογοκρισία και εκφοβισμός


Αναδημοσίευση από την Δράση Πολιτών

Ο εκφοβισμός αποτελούσε ανέκαθεν βασικό όπλο στη φαρέτρα της όποιας εξουσίας, πολιτικής, θρησκευτικής, οικονομικής κτλ. Διαχρονικά, η επιβολή του φόβου των συνεπειών και της τιμωρίας σε όσους αντιστέκονται, ήταν ζωτικής σημασίας για την εδραίωση και την διατήρησή της. Τα τελευταία χρόνια με την πολυδιάστατη κρίση του υπάρχοντος συστήματος, οι «ενοχλητικές» φωνές πληθαίνουν, μαζί και τα περιστατικά εκφοβισμού και δίωξης των αντιφρονούντων.
            Στην κοινωνία της Τήνου, η θρησκευτική εξουσία, δια του εκπροσώπου της, αρχιερατικού επιτρόπου του νησιού, μηνύει τον διαχειριστή του ιστολογίου «Ξάνεμο» επειδή δημοσίευσε ανοικτή επιστολή δημοτικού συμβούλου η οποία και ενόχλησε. Αξιοσημείωτο είναι ότι η ίδια επιστολή στάλθηκε και σε άλλα τοπικά διαδικτυακά μέσα όμως είτε δημοσιεύτηκε «για λίγο», είτε καθόλου. Σε μια προσπάθεια εκφοβισμού και επίδειξης δύναμης, οδηγείται στη δικαιοσύνη ένα εναλλακτικό μέσο ενημέρωσης επειδή «παρείχε άμεση συνδρομή στον επιστολογράφο αναρτώντας την επιστολή του».
            Συνειρμικά, αναλογιζόμαστε την σχέση της παρούσας κίνησης της ιερατικής αρχής με τον αυταρχισμό και τη λογοκρισία της επταετίας, σε μία περίοδο αναβίωσης φασιστικών πρακτικών. Πόσο μάλλον όταν δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τις τιμητικές εκδηλώσεις της ίδιας ιερατικής αρχής για τον φιλοδικτατορικό «κατηχητή» της Μακρονήσου.
Η Δράση Πολιτών δηλώνει απερίφραστα και έμπρακτα την υποστήριξή και την αλληλεγγύη της στο ιστολόγιο «Ξάνεμο» και στους διαχειριστές του. Καλεί ανοικτά οποιονδήποτε θεωρεί ότι η συγκεκριμένη προσφυγή στη δικαιοσύνη αποτελεί στοχευμένη προσπάθεια φίμωσης του ιστολογίου και καταπάτησης της ελευθεροτυπίας, να παρευρεθεί στο τριμελές πλημμελειοδικείο Σύρου, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Να δώσουμε με την παρουσία μας ένα ηχηρό μήνυμα αντίδρασης σε όσους αυταρχικά προσπαθούν να φιμώσουν τις φωνές που τους ενοχλούν.
            Όσοι επιθυμούν να οργανώσουμε μαζί την φυσική μας παρουσία στην δίκη το πρωί της Τετάρτης 16 Ιανουαρίου 2013, μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας με email (webmaster@drasi-politon-tinou.grή μέσω της ιστοσελίδας μας (www.drasi-politon-tinou.gr).
Να μη σιωπήσουμε ξανά.
Να μη μείνουμε αμέτοχοι παρατηρητές.
Η ελευθερία του λόγου και του τύπου είναι δικαίωμα όλων μας.
Να το διαφυλάξουμε.




Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

16 Ιανουαρίου 2013 – ελευθεροτυπία εναντίον ιερατείου

               Διαβάζοντας  το  «κλητήριο θέσπισμα»  του  εισαγγελέα  για  την  γνωστή  υπόθεση Σανταμούρη – Φανερού, διαπιστώνω  ότι  κάποια πράγματα  αυτονόητα  στο  μικρό  μου  μυαλό  αποτελούν ή  τουλάχιστον  θα  αποφασίσει το δικαστήριο αν αποτελούν, ποινικά αδικήματα στην Ελλάδα του 2013.
-          Η δημοσίευση κειμένων που αποτυπώνουν ερωτήματα σχετικά με ευρέως διαδεδομένες φημολογίες
-      Η δημοσίευση κειμένων που αποτυπώνουν ερωτήματα σχετικά με την στάση εκκλησιαστικών αρχόντων απέναντι στην οικονομική και πολιτιστική κρίση
-          Ο δημόσιος, ευθύς, ανοικτός διάλογος, καταρχήν σχετικά με πολιτικά θέματα,
-          δευτερευόντως σχετικά με θέματα ταμπού όπως αυτό της ομοφυλοφιλίας
Σύμφωνα με το κείμενο της εισαγγελίας, διώκεται ο πρώτος κατηγορούμενος επειδή ερωτά ευθέως α) αν οι φήμες και τα δημοσιεύματα που υπονοούν αφύσικη και παραβατική σεξουαλική έκφραση αληθεύουν ή όχι και β) αν ο αρχιερατικός επίτροπος Τήνου και ο «επιχώριος ποιμενάρχης μας» είναι ικανοί να βοηθήσουν στο οικονομικό και πολιτιστικό κατρακύλισμα. Ο δε δεύτερος κατηγορούμενος διώκεται επειδή έδωσε δημόσιο βήμα στον πρώτο να απευθύνει τα ερωτήματά του.
Το σύνταγμα της Ελλάδος με το άρθρο 14 κατοχυρώνει την ελευθερία του τύπου, απαγορεύει την λογοκρισία και ορίζει ότι ο καθένας ο οποίος θίγεται από ανακριβές δημοσίευμα, έχει δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει υποχρέωση επανόρθωσης. Καθένας ο οποίος θίγεται από δυσφημιστικό δημοσίευμα έχει επίσης δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει υποχρέωση δημοσίευσης της απάντησης.
Κατά την άποψή μου, το δημοσίευμα της επιστολής Σανταμούρη δεν ισχυρίστηκε καν την αλήθεια των φημολογιών. Πως είναι δυνατόν να είναι ανακριβές ένα ερώτημα; Παρά ταύτα η επιστολή δεν είναι πλέον αναρτημένη. Αν τώρα θεωρήσουμε ότι το ερώτημα ήταν δυσφημιστικό, τότε το ιστολόγιο xanemo δημοσίευσε ως όφειλε και την απάντηση του κ. Φανερού. Αυτό ακριβώς αποτελεί και τον πολυπόθητο δημόσιο διάλογο.
Επιπλέον τα εγκλήματα της απλής και της συκοφαντικής δυσφήμισης προϋποθέτουν τον ισχυρισμό ή την διάδοση γεγονότος και όχι την δημόσια ερώτηση σχετικά με την αλήθεια ενός γεγονότος. Παρόλα αυτά εξετάζω λίγο ακόμη τα δύο εγκλήματα, αντλώντας πληροφορίες από μία φοιτητική εργασία του τμήματος νομικών-οικονομικών και πολιτικών επιστημών του εθνικού καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών. Η διαφορά τους έγκειται στην αλήθεια του γεγονότος. Με την διάδοση του γεγονότος έχουμε απλή δυσφήμιση ενώ αν το γεγονός αποδειχθεί ψευδές τότε έχουμε συκοφαντική δυσφήμιση. Σε περίπτωση απλής δυσφήμισης, αν το γεγονός αποδειχθεί αληθές τότε η πράξη μένει ατιμώρητη. Απαγορεύεται όμως η απόδειξη της αλήθειας του γεγονότος αν αυτό αφορά σχέσεις ιδιωτικού βίου.
 Έτσι, χωρίς να μπορεί να αποδειχθεί η αλήθεια ή όχι του γεγονότος καταλήγουμε στο έγκλημα της απλής δυσφήμισης το οποίο όμως δεν πραγματώνεται όταν γίνονται εκδηλώσεις ένεκα δικαιολογημένου ενδιαφέροντος. Στην έννοια του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος περιλαμβάνονται οι πράξεις εκείνων που ασκούν δημόσιο λειτούργημα. Συμπέρασμα: Ακόμη και αν η επιστολή Σανταμούρη δεν ερωτούσε σχετικά με τις φήμες αλλά τις διέδιδε υπονοώντας την αλήθειά τους, αυτό θα αποτελούσε απλή δυσφήμιση η οποία όμως δεν πραγματώνεται διότι τα πρόσωπα στα οποία αναφέρεται ασκούν το δημόσιο λειτούργημα της διακονίας «του λαού του Θεού».
Στις 16 Ιανουαρίου 2013, ημέρα Τετάρτη και ώρα 09:00 π.μ. θα δικαστεί στο τριμελές πρωτοδικείο Σύρου μία υπόθεση που απασχόλησε μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Τήνου, μαζί της θα δικαστούν η ελευθερία του λόγου και του τύπου και ο δημόσιος, ευθύς και ανοικτός διάλογος. Αυτοί που φέρνουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου δύο θεμελιώδη δικαιώματά μου, αποκαλούν και την φωνή μου «άτακτη». Οφείλω πρωτίστως να βρίσκομαι εκεί. Επίσης οφείλω να τους ενημερώσω ότι οι «άτακτες» φωνές, θα μιλούν πιο «τακτικά» από δω και στο εξής.

Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2013

Ζήτω το καστανό χρώμα των ματιών



                «Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένο το νέο έτος. Με λένε Πέτρο και έχω καστανά μάτια. Είμαι πολύ περήφανος που έχω καστανά μάτια, όπως θα έπρεπε να είναι όλοι οι καστανομάτηδες. Όλοι στην οικογένειά μου είμαστε περήφανοι για τα μάτια μας, για το ένδοξο καστανομάτικο αίμα που κυλάει στις φλέβες μας, για τα ανώτερα γονίδια που δίνουν στα μάτια μας το καστανό χρώμα.
                Από μικρός έμαθα να ξεχωρίζω την διαφορά ανάμεσα στα χρώματα των ματιών, όταν οι γονείς μου, μου συνιστούσαν να μην παίζω με τα παιδάκια που είχαν άλλα μάτια. Παρατηρούσα λοιπόν το κάθε παιδάκι να δω τι χρώμα μάτια έχει. Τότε δεν υπήρχαν βέβαια και πολλοί αλλόχρωμοι στον τόπο μου. Όταν τα μάτια τους ήταν πράσινα ή μπλε μπορούσα εύκολα να τα καταλάβω, όμως κάποια παιδάκια είχαν μαύρα μάτια και έμοιαζαν πολύ με καστανά από μακριά.
                Αργότερα στο σχολείο, έμαθα για την ένδοξη ιστορία του γένους μου, για τα κατορθώματα των καστανομάτηδων κατά τα αρχαία χρόνια, για την μυθολογία τους (που μπορεί να είναι και πραγματικότητα εδώ που τα λέμε), για τον πολιτισμό που αναπτύξανε όταν οι άλλοι είχαν ακόμη τσίμπλες στα μάτια τους. Έμαθα για τους πολέμους που έγιναν όταν ήρθαν οι γαλανομάτηδες να μας υποδουλώσουν, για την μάχη όπου μοναχά 300 καστανομάτηδες πολέμησαν με ολόκληρο τον στρατό τους και έχασαν μόνο όταν κάποιος από μας τους πρόδωσε. Λέγεται ότι το ένα του μάτι ήταν λίγο πιο σκούρο και ήθελε να εκδικηθεί.
                Αισθάνθηκα το χρωματικό μου φρόνημα να φουντώνει στις διάφορες χρωματικές γιορτές του σχολείου. Εκεί με ποιήματα και τραγούδια που υμνούν το καστανό χρώμα και τους καστανομάτηδες αποδίδαμε όλοι φόρο τιμής στους αείμνηστους προγόνους μας, οι οποίοι τίμησαν με τη σειρά τους το χρώμα των ματιών τους και πολέμησαν για να μπορούμε εμείς όλοι να είμαστε ελεύθεροι, κι όχι δούλοι των άλλων χρωμάτων. Έπειτα με λιγότερη ή περισσότερη χαρά συμμετείχα στις παρελάσεις μας και σίγουρα ένιωθα χρωματική υπερηφάνεια όταν περνούσα μπροστά από τους επισήμους και μου φώναζαν όλοι ζήτω το καστανό χρώμα των ματιών.
                Είχαμε βέβαια και παιδιά με άλλο χρώμα ματιών στο σχολείο. Κάποια ήταν καλοί μαθητές και κάποια όχι όμως δεν μπορούσα να δεχτώ ότι μπορεί να είναι καλύτεροι από μένα που τα μάτια μου είναι καστανά. Έτσι προσπαθούσα να τους ξεπεράσω και πολλές φορές όταν δεν τα κατάφερνα με τίμιο τρόπο έκανα και ζαβολιές, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα λένε και μένα ο σκοπός μου ήταν ιερός, έπρεπε να τιμήσω το χρώμα μου. Δεν είχα άλλα προβλήματα μαζί τους, εκτός βέβαια από έναν καταραμένο πρασινομάτη που την έπεφτε στην κοπέλα μου. Δεν μπορούσε να βρει μια πρασινομάτα να φλερτάρει; Δηλαδή δεν φτάνει που τους φιλοξενούμε εδώ θα μας πάρουν και τις κοπέλες μας;
                Τώρα πια έχω μεγαλώσει και τα πράγματα στον τόπο μου πάνε από το κακό στο χειρότερο. Έχουμε γεμίσει αλλόχρωμους. Όπου και να γυρίσεις να κοιτάξεις βλέπεις άλλα χρώματα στα μάτια. Γαλάζιο, πράσινο, μαύρο, μελί, γαλαζοπράσινο… Έχουμε φτάσει να φοβόμαστε να κυκλοφορήσουμε την νύχτα. Δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση. Ξέρω άνθρωποι είναι και αυτοί όμως δεν έχουν καμία δουλεία εδώ. Εκείνοι ήρθαν στον τόπο μας, δεν τους καλέσαμε εμείς.
                Μέσα σε όλη την άσχημη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί λόγω του φανερού πια πολέμου που γίνεται εναντίον των καστανομάτηδων από παντού, έχουμε και τους αλλόχρωμους να μας παίρνουν τις δουλειές. Δεν φτάνει δηλαδή που μυστικές στοές και αδελφότητες θέλουν να εξαφανίσουν το χρώμα των ματιών μας από τη γη, δεν φτάνει που προσπαθούν να ισοπεδώσουν τα έθιμά μας, τις παραδόσεις μας και να μας κάνουν ίδιους με τους άλλους χρωματισμούς στα μάτια, έχουμε και τους λαθραίους.
                Ήθελα να ήξερα, αυτοί οι διαχρωματιστές, που φωνάζουν ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος, ότι όλα τα χρώματα είναι ίσα κτλ, γιατί δεν τους παίρνουν τους αλλόχρωμους στα σπίτια τους να τους ταΐζουν εκείνοι; Δεν καταλαβαίνουν ότι ο τόπος δεν χωράει πια άλλους; Δεν βλέπουν ότι είναι διαφορετικοί και δεν ανήκουν εδώ; Δεν κατανοούν ότι απλά με το να βάλει κάποιος χρωματιστούς φακούς επαφής δεν γίνεται καστανομάτης; Καστανομάτης γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Είναι δυνατόν να μην βλέπουν ότι η εγκληματικότητα προέρχεται στο μεγαλύτερο ποσοστό της από αλλόχρωμους; Να μην βλέπουν ότι πεινάμε εμείς οι καστανομάτηδες επειδή γεμίσαμε από δαύτους; Είναι δυνατόν να έχει δουλειά ο πρασινομάτης και να μην έχουμε εμείς;
                Εγώ ρατσιστής δεν είμαι όμως γεννήθηκα καστανομάτης και θα πεθάνω καστανομάτης, και το χρώμα των ματιών μου το αγαπάω και το τιμώ. Θα κάνω τα πάντα για να το δω το γένος μου να καθαρίζει από τα άλλα χρώματα, να μεγαλώνει και να μακροημερεύει και να αναπτύσσεται όπως έκαναν και οι ένδοξοι πρόγονοί μου. Τώρα τελευταία ανέβηκε στις εκλογές κι ένα κόμμα καστανομάτηδων χρωματιστών, που θέλει να διώξει όλα τα άλλα χρώματα από δω. Βοηθάει μόνο τους καστανομάτηδες που έχουν ανάγκη και αγωνίζεται για την καθαρότητα του χρώματος στα μάτια. Το σύνθημά του είναι χρώμα, τιμή, καστανομάτικη αυγή. Ακούγονται βέβαια και πολλά άσχημα για αυτό το κόμμα, όμως εγώ δεν τα πιστεύω, θα το ψηφίσω μάλλον γιατί μου φαίνεται πως οι καστανοί που ψήφιζα μέχρι τώρα δεν είναι αρκετά χρωματιώτες.»

- ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ -
- ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ -